Ομάδα Αντιπληροφόρησης Κακά Μαντάτα

31 Μάρτη: Εργατικό ατύχημα προκαλώντας τον ελαφρύ ευτυχώς τραυματισμό 21χρονου οικονομικού μετανάστη σημειώθηκε σε εργοτάξιο της Ιονίας Οδού στην Αιτωλοακαρνανία. Ο εργαζόμενος χτύπησε κατά τη διάρκεια εργασιών κατασκευής γέφυρας στην περιοχή Μακύνεια Ναυπάκτου μετά από πτώση σιδήρου στο κεφάλι του.

2 Απρίλη: Τραυματίστηκε στο κεφάλι μετά από πτώση ο 56χρονος αλλοδαπός πλοίαρχος του «GEPA», στο νέο καρνάγιο Ρόδου .

4 Απρίλη: Σοβαρά τραυματίστηκε στην κοιλιακή χώρα, από αδιευκρίνιστη αιτία, 52χρονος ναυτικός, που βρισκόταν στην εξωτερική αριστερή πρωραία πλευρά του πλοίου «ΕΞΠΡΕΣ ΣΚΙΑΘΟΣ».

5 Απρίλη:Σκοτώνεται ο  Κουμαρ Βιτζαι με καταγωγή από την Ινδία, ο οποίος δούλευε “πακετάς” όταν τον χτυπάει φορτηγό. Ο Κουμαρ ήταν οικοδόμος στην ΔΙΕΚΑΤ κατασκευαστική η οποία πρόσφατα κήρυξε πτώχευση, και είχε μείνει απλήρωτος όπως και οι συνάδελφοι του. Έτσι για να βγάλει τα προς το ζην αναγκάστηκε να δουλεύει 12 ώρες την ημέρα, για επτά μέρες την εβδομάδα σαν διανομέας . Η σορός του στάλθηκε πίσω στην Ινδία, αποκλειστικά με χρήματα που συγκεντρώθηκαν από αλληλέγγυους εργάτες και φίλους του.*

7 Απριλίου: Νεκρός εργάτης σε ιχθυοκαλλιέργειες στην περιοχή του Αστακού. Ο 35χρονος φέρεται να έπεσε στη θάλασσα κατά την εκτέλεση εργασιών και ενώ βρισκόταν πάνω σε σκάφος. Στο σκάφος ήταν ο καπετάνιος και ο υπεύθυνος της Εταιρείας ΝΗΡΕΑΣ. Ο άτυχος εργάτης δεν ήξερε να κολυμπά και εννοείται ότι τα μέτρα ασφαλείας (σωσίβιο, μπότες, κράνη κλπ) ήταν ανύπαρκτα. Οι δύο συνεπιβάτες του στο σκάφος αντιλήφθηκαν την απουσία του αρκετή ώρα μετά. Το σώμα του άτυχου εργάτη βρέθηκε αρκετές ώρες μετά. διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Οι εξεγέρσεις και οι απεργίες πείνας είχανε ξεκινήσει από το καλοκαίρι στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Παγανής, στο νησί της Λέσβου. Μετά από το No Border Camp που πραγματοποιήθηκε μέσα στο καλοκαίρι, το ζήτημα των “κέντρων φιλοξενίας”, ανοίχτηκε αρκετά και κέντρισε το ενδιαφέρον πολλών. Η στήριξη επίσης που είχαν οι κρατούμενοι μετανάστες από κομμάτι της τοπικής κοινωνίας ήταν ένα πολύ σημαντικό όπλο για τους αγώνες που έδιναν για την ελευθερία τους.

διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Το πρωί της Παρασκευής 9/10/09, ο 38χρονος Νιγηριανός Victor Edokpayi, παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών, βρίσκεται νεκρός στην στη Σίνδο όπου και εργαζότανε. Το σώμα του κείτεται στην άσφαλτο γεμάτο αίματα και οι ροδιές που βρισκότανε στο δρόμο προδίδουν τροχαίο ατύχημα. Σύμφωνα με τη σύζυγο του, οVictor είχε φύγει από τις 6 π.μ. από το σπίτι του.

Τα νέα του θανάτου του έφτασαν σε κόσμο τις Νιγηριανής κοινότητας γύρω στις 10 π.μ. και γύρω στις δύο ώρες αργότερα βρίσκονται ορισμένα άτομα συγκεντρωμένα έξω από τα δικαστήρια. Εκεί εμφανίζεται ένα άτομο από κάποιο γραφείο τελετών που, αφού τον ρωτάνε, οδηγεί τους φίλους του Victor εκεί που βρισκόταν το νεκρό του σώμα, μέσα σε ένα φορτηγάκι στο χώρο του parking του γραφείου όπου εργαζόταν. διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Πάτρα. Ένας ενδιάμεσος σταθμός σε ένα μακρύ ταξίδι για τις πύλεςτου πολιτισμού, των ευκαιριών, μιας ‘καλύτερης ζωής’. Τουλάχιστον έτσι πιστεύουν αυτοί που έρχονται από πολύ μακριά για να συναντήσουν τους δυτικούς ‘δημοκρατικούς’ πολιτισμούς.Αφήνοντας πίσω τους ένα πόλεμο για να έρθουν σε έναν άλλο. Για τους μετανάστες ο λόγος, τους αόρατους που το Δεκέμβρη απέκτησαν πρόσωπο, κατεβαίνοντας στο δρόμο και διεκδικώντας τα ελάχιστα από αυτά που τους ανήκουν. Έτσι, στοχοποιήθηκαν από το κράτος και μια αντιμεταναστευτική πολιτική άρχισε να παίρνει σάρκα. Κράτος, παρακρατικοί φασίστες, μπάτσοι, ξενοφοβικοί ρατσιστές και ΜΜΕ άρχισαν να παίζουν το ρόλο τους. Ξυλοδαρμοί, συλλήψεις, απελάσεις, πογκρόμ σε πλατείες και μέρη όπου συχνάζουν μετανάστες και κάψιμο κατειλημμένων κτιρίων στα οποία οι πρόσφυγες βρίσκαν στέγη. Θεαματικά η αποκορύφωση ήρθε με τη κατεδάφιση του καταυλισμού της Πάτρας. διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Η ιστορία είναι γνωστή εδώ και χρόνια. Τα βυθισμένα πλοία στο Αιγαίο, τα παλιά, πλην όμως ακόμα ενεργά, στρατιωτικά ναρκοπέδια, οι σφαίρες των συνοριοφυλάκων, τα βασανιστήρια των λιμενόμπατσων. Ένας αδίστακτος πόλεμος εναντίον ανθρώπων που προσπαθούν να περάσουν στο σύγχρονο κόσμο με την επίπλαστη ελπίδα μίας “καλύτερης ζωής”.

17 Ιουνίου 2008 –
Ψήφιση της ντιρεκτίβας του αίσχους.

Βασικές διατάξεις για τα κράτη μέλη της Ε.Ε.
•Δυνατότητα 18μηνης κράτησης μεταναστών που παραβιάζουν τα σύνορα της Ευρώπης
•Δυνατότητα φυλάκισης και απέλασης ακόμα και ατόμων που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες (εγκύων, ηλικιωμένων, ανηλίκων και ανθρώπων που έχουν υποστεί βασανιστήρια).
•Παράκαμψη των δικαστικών αρχών κατά τη διαδικασία χορήγησης πολιτικού ασύλου. Δικαιοδοσία έχουν πλέον οι διοικητικές αρχές, δηλαδή οι μπάτσοι.
•Δυνατότητα απέλασης μεταναστών σε τρίτες χώρες (η Ελλάδα πχ, θα μπορεί να απελάσει έναν Ιρακινό σε Λιβύη ή Τουρκία)

16 Οκτωβρίου 2008-
Επικύρωση του συμφώνου
για τους μετανάστες και για το άσυλο

•Με το νέο σώμα πανευρωπαϊκής διαχείρισης της διαφύλαξης συνόρων Frontex, εκσυγχρονίζεται το οπλοστάσιο “προστασίας” των συνόρων. Υψηλά συστήματα ασφαλείας για τον έλεγχο των συνόρων, ραντάρ, συστήματα παρακολούθησης θάλασσας, γης και αέρα, , νέου τύπου βίζες με βιομετρικά στοιχεία και ηλεκτρονικό φακέλωμα από την ηλικία των 6 ετών, εκπαίδευση και επάνδρωση συνοριοφυλάκων στις χώρες προέλευσης και διέλευσης μεταναστών..
•Απαγόρευση μαζικών νομιμοποιήσεων μεταναστών χωρίς χαρτιά.
•Τυχόν νομιμοποιήσεις να γίνονται με κριτήρια που θα εξυπηρετούν την αγορά εργασίας.
•Αποσυμφόρηση των χωρών υποδοχής μέσα από ένα μηχανισμό κατανομής των αναγνωρισμένων προσφύγων σε ορισμένες χώρες,. Δυνατότητα μετακίνησης αξιωματούχων μεταξύ των κρατών μελών, για λόγους διαχείρισης μαζικής ροής μεταναστών.

•Δυνατότητα δημιουργίας και μεταφοράς στρατοπέδων συγκέντρωσης και σε χώρες εκτός της Ε.Ε

Φέτος το καλοκαίρι το ελληνικό κράτος, ακολουθώντας τους σχεδιασμούς της Ε.Ε.., προχωρά σε “κάθαρση της χώρας”. Αποτελώντας γεωγραφικά και πολιτικά το σύνορο της Ευρώπης, η Ελλάδα λειτουργεί ως δίοδος στην Ευρώπη για τα κύματα μετανάστευσης. Συνεπώς είναι και η χώρα στην οποία πρέπει να παρθούν δραστικά μέτρα για την “καταπολέμηση” τους. Εμφανίζονται σχέδια για την αξιοποίηση παλιών νατοϊκών βάσεων με σκοπό τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών. Αυξάνεται η αστυνόμευση και πραγματοποιούνται σχέδια για επιχειρήσεις σκούπα σε δημόσιους χώρους, σε σπίτια και σε χώρους εργασίας για τις μαζικές συλλήψεις μεταναστών χωρίς χαρτιά. Τα πολιτικά κόμματα αναδεικνύουν την ουσία τους είτε θριαμβολογώντας για αυτή τη στρατηγική, είτε παρατηρώντας αποχαυνωμένα τις πολιτικές εξελίξεις και τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων. Η μηντιακή εξουσία σιγοντάρει. διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »